ສິດທິມະນຸດໃນຫວຽດໄດ້ຮັບການຍາວເປັນເລື່ອງຂອງຫຼາຍແຍ້ງລະຫວ່າງລັດຖະບານຽດນາມແລະບາງສາກົນສິດທິມະນຸດການຈັດຕັ້ງແລະລັດຖະບານຕາເວັນຕົກ,ເພາະວ່າຂອງສະຫະລັດພາຍໃຕ້ປະຈຸບັນຖະທໍາມະນູນ,ວຽດນາມແມ່ນຫນຶ່ງພຽງແຕ່ອະນຸຍາດໃຫ້ກົດລະບຽບ,ການດໍາເນີນງານຂອງການອື່ນໆທັງຫມດ້ານການເມືອງພາກສ່ວນຈະຖືກກົດຫມາຍ. ສິດທິມະນຸດກັງວົນສິດເສລີພາບໃນ ຂອງສະມາຄົມ,ສິດເສລີພາບປາກເວົ້າ,ແລະສິດເສລີພາບໃນຂອງກົດ. ບົດລາຍງານການຮ່າງດຳລັດຖະບານກ່ຽວກັບສິບແປດເດືອນມິຖຸນາ ໒໐໐໗ ສໍາລັບການສະຫະປະຊາຊາດສິດທິມະນຸດເພື່ອທົບທວນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດສິດທິມະນຸດໃນອານາເຂດຂອງຫວຽດນາກ່າວວ່າ:ສຳລັບຫວຽດນາມ,ປະຊາຊົນແມ່ນທັງສອງໄດ້ສູງສຸດຈຸດປະສແລະການຂັບລົດຄັບໃຊ້ຂອງສັງຄົມແລະເສດຖະກິດພັດທະນານະໂຍບາຍ,ແລະການປົກປ້ອງແລະສົ່ງເສີມສິດທິມະນຸດແມ່ນສະເຫນຂອງລັດຖະບານອດຄ່ອງນະໂຍບາຍ. ການຖະທໍາມະນູນ ໑໙໙໒,ປະຊາຊົນສູງສຸດກົດຫມາຍຂອງປະເທດ,ຮັບປະກັນວ່າພົນລະເມືອງມີຄວາມສຸ່າທຽມດ້ານການເມືອງ,ເສດຖະກິດ,ວັດທະນະທຳແລະສັງສິດ,ແລະແມ່ນເທົ່າກ່ອນທີ່ຈະກົດຫມາຍ. ທຸກໆພົນລະເມືອງມີສິດທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດແລະສັງຄົມ,ເສລີພາບຂອງສາສະຫນາແລະເຊື່ອ,ສິດທິໃນການຟຣີເຄື່ອນໄຫວແລະທີ່ຢູ່ອາໄສໃນອານາເຂດຂອງຫວຽດນາມ,ສິດທິໃນການຮ້ອງທຸກແລະຮ້ອງຟ້ອງ,ສິດທິໃນການຈ້າງງານ,ການສຶກສາແລະສຸຂະພາບອື່ນໆ. ໂດຍບໍ່ສົນເລື່ອງຂອງບົດບາດຍິງຊາຍເຊື້ອຊາດ,ແລະປະຫນາ. ກ່ຽວກັບພື້ນຖານທີ່, ກົດໝາຍລະບຸສະເພາະສິດທິຢູ່ໃນຄ່ອງກັບສິດທິມະນຸດ. ບົດລາຍງານວ່າເສລີພາບຂອງການສະແດງອອກ,ຂ່າວແລະຂໍ້ມູນຈຳນວນປະຊາຊົນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈແຕ້ມໂດຍຜ່ານການຢ່າງວ່ອງໄວແລະຄວາມຫຼາພັດທະນາຂອງມວນຊົນ. ໃນຖານະເປັນຂອງ ໒໐໐໘,ມີຫຼາຍກວ່າເຈັດຮ້ອຍກົດການຈັດຕັ້ງທີ່ມີ ໘໕໐ ວງ,ເກືອບ ໑໕,໐໐໐ ອະນຸຍາດນັກຂ່າວ,໖໘ ວິທະຍຸແລະໂທລະພາບສະຖານີຢູ່ສູນກາງແລະແຂວລະດັບແລະການທີ່ດິນໂທລະພາບດິຈິຖານີ,໘໐ ອີງສືພິມ,ລາຍພັນຄົນຂອງຂ່າວເວັບໄຊທ໌ແລະ ໕໕ ຈັດພິມ. ປະຊາຊົນຂອງຫວຽດນາມໄດ້ສະຫນອງໃຫ້ມີການເຂົ້າເຖິງຫຼາຍກວ່າທີ່ຈະກ້າວຂໍ້ມູນເຕັກໂນໂລຊີ,ໂດຍສະເພາະແມ່ນອິນເຕີເນັດ,ມີປະມານຊາວລ້ານຜູ້ຊົມໃຊ້ອິນເຕີເນັດ,ບັນຊີສໍາລັບການ ໒໓. ຫ້າມປະຊາກອນທີ່ສູງຂຶ້ນກ່ວາອາຊີຂອງສະເລ່ຍຂອງສິບແປດ. ນອກຈາກສະພາຊົນ,ປະຊາຊົນຂອງຫວຽດນາໄດ້ເຂົ້າເຖິງການອາຍແກັຂອງປະກົດການຈັດຕັ້ງແລະໂທລະພາບຊ່ອງທາງການ,ລວມທັງທູດ,ບີບີຊີ,ເດັ່ນ,ຂ້າພະນ,ພຶດສະພາ,ກະທູ້ແລະອື່ນໆຈໍານວນທີ່ສໍາຄັນ ສາກົນເອກະສານແລະວາລະສານ. ການຂະຫຍາຍເສດຖະກິດໄດ້ເປີດໃຫ້ໃຊ້ງານລັດຖະບານທີ່ຈະສຸມໃສ່ຊັບພະຍາກອນກ່ຽວກັບບູລິມະສິດດັ່ງກ່າວເປັນການສຶກສາ,ສຸຂະພາບ,ພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ,ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ,ທຸກຍາກຫຼຸດຜ່ອນແລະຍເຫຼືອທີ່ດ້ອຍພັດພື້ນທີ່. ລັດຖະບານໄດ້ປະກາດແລະສະບັບປັບປຸງປະມານ ໑໓,໐໐໐ ກົດໝາຍແລະໂດຍການກົດຫມາຍເອກະສານ,ໃນການທີ່ພົນດ້ານການເມືອງແລະສິດທິຂອງແມ່ບົດ. ໄດ້ ໑໙໙໒ ຖະທໍາມະນູນຮັບຮູ້ຢ່າງເຕັມສິດທິມະນຸດ(ບົດຄວາມສອງແລະ ໕໐). ບົດລາຍງານໄດ້ເນັ້ນການເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາ,ຫຼາກຫຼາຍຮູບແບບຂອງການສື່ມວນຊນ,ຄວາມເຊື່ອໃນການດໍາລົງຊີວິດແລະຄວາມຫຼາສັງຄົມໃນຽດນາມ,ເຊັ່ນດຽວກັນເປັນປອດໄພການສິດທິຂອງແມ່ຍິງ,ເດັກນ້ອຍແລະຄົນພິການ.
ມັວ່າຂໍຂອບໃຈກັບການປົກປ້ອງແລະສົ່ງເສີມສິດທິມະນຸດຫວຽດນາເສດຖະກິດ,ສັງຄົມ,ແລະວັດທະນະທໍາໄດ້ເຮັດໃຫ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ພຽ.
ແຕ່ບົດລາຍງານຍັງຮັບຮູ້ວ່າຍັງມີ ໃນປະເທດ,ມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ຈະແກ້ໄຂໄດ້,ໃນການທີ່ລະບົບກົດຫມາຍັງຂາດນາໆແລະຈຸດຊ້ແຍ່ງ,ບໍ່ຮັກສາ ເຖິງມີຈິງແລ້ວ,ອັນທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ,ແລະເຖິງແມ່ນວ່າມີຜົນກະທົບຖະທໍາມະນູນຮັບປະກັນ,ຄວາມເປັນໄປໄດ້ແລະຄວາມໂປ່ງຢູ່ໃນຂະບວນການຂອງການຮັບປະສິດທິມະນຸດ. ອີງຕາມການນຳສະຖານທູດ,ສະຫະປະຊາຊາດຢິວຽດສິດທິມະນຸດລາຍງານ. ທາງສະຖານທູດຍັງກ່າວວ່າຈໍານວນຫຼາຍຂອງການເຫຼົ່ານີ້ປະເທດຍ້ຽດນາມຕໍ່ຜົນສໍາເລັດ,ແລະເຂັ້ມແຂມັ້ນສັນຍາທີ່ຈະສົ່ງເສີມສິດທິມະນຸດ. ຍັງ,ມີບາງຄວາມຄິດເຫັນຕໍ່ການຮັບຮອງເອົາແຕ່ການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ປະຕິເສດ. ອີງຕາມການ ໑໙໙໗ ບົດລາຍງານໂດຍປະເທດຈີນອິນເຕີເນັດສູນຂໍ້ມູນຂ່າວ,ຫວຽດໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈໍານວນຂອງການປ່ຽນແປງການຂອງຕົນໃນຖະທໍາມະນູນ,ກົດໝາຍ,ແລະປະຕິບັດນະໂຍບາຍໃນເຂດພື້ນທີ່ຂອງສິດທິມະນຸດນັບຕັ້ງແຕ່ກັບການບຳລຸງ,ຫຼືເສດຖະກິດການປະຕິຮູບໃນ ໑໙໘໖. ສໍາລັບຕົວຢ່າງ,ຖະທໍາມະນູນໄດ້ສະບັບປັບປຸງໃນປີ ໑໙໙໑ ເພື່ອ ການປົກປ້ອງຂອງ'ການເມືອງ,ກຳ,ເສດຖະກິດ,ວັດທະນະທຳແລະວັດທະນະສິດ'ສໍາລັບການໃຊ້ເວລາທໍາອິດ,ແລະຄອບຄຸມຢ່າງຊັດເຈຫ້າມທໍລະມານ. ເຖິງແມ່ນນາຮັກຫຼວງການລົງໂທດ,ໄດ້ຖະທໍາມະນູນ ໑໙໙໒ ຫຼຸດຜ່ອນຈໍານວນຂອງສິດຍາຍຈາກສີ່ສິບສີ່ຫາ ໒໙,ແລະໃນໄລຍະ ໙໐ ຂອງປະຊາກອນມີການເຂົ້າເຖິງການດູແລສຸຂະພາບ. ໃນສິດທິຂອງແມ່ຍິງ,ຫວຽດອັນດັບທີ ໒ ໃນບັນດາອາຊີ-ປາຊີຟິກປະເທດແລະຄັ້ງທີ ໙໑໓໕ ໃນບັນດາປະເທດໃນອັດຕາສ່ວນຂອງແມ່ຍິງແຫ່ງຊາດ. ໃນ ໒໐໐໔ ບົດລາຍງານກ່ຽວກັບສິດທິມະນຸດການປະຕິບັດ,ການ ພະແນກຂອງລັດສະໜສິດທິມະນຸດການບັນທຶກເປັນ'ຜູ້ທຸກຍາກ'ແລະກ່າວກັບການສືບຕໍ່'ຮ້າຍແຮງຜິດ. ອີງຕາມການລາຍງານ,ລັດຖະບານໄດ້ມີການກໍ່ການຈໍາກັດກ່ຽວກັບສິດເສລີພາບປາກເວົ້າ,ສິດເສລີພາບຂອງກົດ,ສິດເສລີພາບຂອງສະພາແຫ່ງ,ແລະສິດເສລີພາບຂອງສະມາຄົມ. ຜ່ານມາພວກເຮົາຮັກສາບົດລາຍງານດຽວກັນສັງເກດແລະສາກົນສິດທິມະນຸດການຈັດຕັ້ງທີ່ແບ່ງປັນມອງເຫຼົ່ານີ້ປະກອບສິດທິມະນຸດແລະການ ປະຊາຊາດແລະປະຊາຊົນຈັດຕັ້ງ. ສະຫະປະຊາຊາດໄດ້ເນັ້ນທາງຄົນດຽວ ໃນປີ ໒໐໐໙,ສະພາເອີລົບສະແດງກັງວົນກ່ຽວກັບ'ການ ການຂະພາບອາກາດຂອງ ໃນຫວຽດຕໍ່ສິດທິມະນຸດກ່າວຟ້ອງແລະສະມາຊິກຂອງຢ່າງເປັນທາງເລາະນາຊຸມຊົນ. ມັນເອີ້ນວ່າການລັດຖະບານໃນການ ທີ່ສຸດຕໍ່ສິດເສລີພາບຂອງການສະແດງອອກ,ຄວາມເຊື່ອ,ແລະການຊຸມ,ແລະການປ່ອຍຂອງຕົນ'ທາງດ້ານນັກໂທດ'. ລັດຖະບານໄດ້ຢ່າງສະຫນອງສໍາລັບການສິດເສລີພາບຂອງສາສະຫນາແລະການຮັບຮູ້ພຸດ,ເມືອງປາກເຊ,ທ້,ò ả,ບໍລິສັດ Đà,ແລະຊາຕ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ,ລັດຖະບານຊີ້ນໍາການ ຂອງການເກືອດກຸ່ມ(ໂດຍການອະນຸມັດການນັດ,ສໍາລັບຕົວຢ່າງ)ໃນການສົນໃຈຂອງນ'ກຄີແຫ່ງຊາດ'.
ສິດເສລີພາບຂອງການສະແດງອອກຍັງເປັນບັນຫາທີ່ເປັນວຽດນາດການປົກສືບຕໍ່ການນໍາໃຊ້ເຄັ່ໄພແຫ່ງຊາດກົດໝາຍການລົງໂທດສໍາຄັນຂອງລະບອບ.
ທາງການສື່ຍັງຄົງແຫນ້ນການຄວບຄຸມໂດຍລັດຖະບານການເຊັນເຊີແລະການອຸດຕັນ.
ກັດກ່ຽວກັບສິດເສລີພາບໃນການປະຊຸມຍັງຄົງເປັນບັນຫາໃນຽດນາມ.
ມີແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມຂອງລັດຖະບານທີ່ຊັກຊ້າການອອກກົດຫມາສໍາລັບການອະນຸຍາດທິການໂຈມຕີເຖິງ ການສາທິດແມ່ນກົດຫມາຍທີ່ເປັນລາຍລັກອັກສອນຢູ່ໃນວຽດນາຖະທໍາມະນູນ.
ໃນປະຈຸບັນ,ຫວຽດຍັງຈະສືບຖືຫຼາຍກ່ວາ ໑໖໐ ເມືອງນັກໂທດ,ຜູ້ທີ່ໄດ້ສັນຍາທີ່ບໍ່ມີ'ອາຊະຍາກໍາ'ການອື່ນໆກ່ວາການ ສຽງຂອງເຂົາເຈົ້າການຮ້ອງທຸກວ່າລັດຖະບານແມ່ນເຫັນວ່າເປັນໄດ້ກາຍມາເປັນຮິບແລະ.
ໃນ ໒໐໐໙,ໃຫ້ການຊີ,ທະນາຍຄວາມຜູ້ທີ່ຫຼາຍປີຜ່ານມາໄດ້ມີປະຕິບັດສໍາລັບລັດຖະບານໃນກໍລະນີສົບຜົນສໍາເລັດຕໍ່ຕ້ານອາເມຣິກາຫິດຊາວກະສິກອນ,ໄດ້ຖືກຈັບແລະຄິດຄ່າທໍານຽມກັບຄອນຫຼວງອາຊະຍາກໍາຂອງການໂຄ່ນລົ້ນຫຼາຍຂອງພະນັກງານຂອງລາວໄດ້ຖືກຈັບກຸມຍັງ.
ຈໍານວນຫຼາຍຕາເວັນຕົກລັດຖະບານຕັດສິນລົງໂທດຍ້າຍອອກໄປ,ແລະສິດທິມະນຸດກຸ່ມກ່າວວ່າການຈັບກຸມແມ່ນເນື່ອງມາຈາກການມໍໃຫ້ການ 'ນັບສະຫນູນສໍາລັບການສິດເສລີພາບໃນຂອງບັນ.
ໂທດກໍາສາກົຊື່ໃຫ້ລາວແລະລາວຈັບກຸມພະນັກງານນັກໂທດຂອງຈິດໃຈ.
ໜຈຸບັນຖືອື່ນໆຈໍານວນບຸກຄົນຢູ່ໃນການກັກຂັງໃຜທີ່ກຳພິຈາລະນາເພື່ອຈະໂທຂອງຈິດໃຈ:ùັ້à ũ,ຕັດສິນຂອງ'ການດໍາເນີນການໂຄສະນາຕໍ່ຕ້ານລັດ'ສໍາລັບການໃຫ້ ການສໍາພາດກັບປະກົດຽນອາຫານ,ຕັດສິນຂອງ'ສີແດງມືຮັກສາ,ແລະການແຈກເອກະສານ'ໂທຫາສໍາລັບການລົ້ມລັດຖະບານແລະເມືອງປາກເຊໂລຫິມະຣາ(ທີ່ຮູ້ຈັກຍັງເປັນພໍ່)ຈັບກຸມສໍາລັບການ'ຄຸຈາກຸມຕໍ່ຕ້ານລັດ. ກຳສາກົນໄດ້ເອີ້ນວ່າສໍາລັບການທັນທີແລະບໍ່ມີເງື່ອນປ່ອຍຂອງທັງສາມຜູ້ຊາຍ. ການຕິດຕາມ, ແລະແມ ເຜົ່າເຂົ້າຮ່ວມກັນໃນສະຫະທາງຫນ້າສໍາລັບການເປີດເສລີຂອງຂີ່ເຊື້ອຊາດ,ການສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານວຽດນາສໍາລັບເອກະລາດຫວຽດນາມ. ສຸດທ້າຍຍັງເຫຼືອ ໍ່ປຸກໃຫ້ສະຫະປະຊາຊາດໃນປີ ໑໙໙໒ ຕ່າງໆເຜົງການຈັດຕັ້ງເຊັ່ນ:ການ ພື້ນຖານ,ກົນຫ້ອງການຂອງຈຳ,ແລະ - ຫະພັ ວ່າງອາຊຽນແລະລັດຖະບານ ສິດທິມະນຸດລະເມີດຕໍ່ຕ້ານ,ຕິດຕາມ,ແລະແມ. ົນຕີໄດ້ຕົກລົງໃນໄລຍະເປັນລ້ານຊົນເຜຽດກ່ຽວກັບ ທີ່ດິນໃນ ສູນກາເຂດເນີນສູງ. ການ ເປັນ ປະທ້ວງຕໍ່ຕ້ານວຽດນາມໃນປີ ໒໐໐໑,ຊຶ່ງໄດ້ເຮັດນາການແຮງກປມມແລະທັບທັງພື້ນທີ່ຈະອອກໄປຕ່າງປະເທດ. ສ້າງຕັ້ງຄົບວຽດນາແມ່ນມີພຽງແຕ່ຮັບຮູ້ເປັນສ່ວນນ້ອຍ,ແລະບໍ່ເປັນຊົນເຜົ່າພື້ນນຳລັດຖະບານເຖິງວ່າຈະມີເຜົ່າພື້ນກັບພາກພື້ນ. ທັງສອງຫຼ້າສຸດແລະປຍີ່ມີປະສົບການສາສະຫນາແລະເຜົ່ມເຫັງແລະການຈໍາກັດກ່ຽວກັບສັດທາຂອງເຂົາເຈົ້າພາຍໃຕ້ປະຈຸບັນຫວຽດນາມ,ກັບວຽດນາລັດ ງການຊັບສິນແລະເທວະົບຈາກສັງເກດເບິ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າສາດສະຫນາ. ຫຼ້າສຸດຣະວິຫານໄດ້ຫັນເຂົ້າໄປໃນຖານທີ່ທ່ອງທ່ຕ້ານສ້າງຕັ້ງຄົບ. ໃນ ໒໐໑໐ ແລະ ໒໐໑໓,ຫຼາຍເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນບ້ານຂອງ à í ແລະ ươ ơ,ບ່ອນທີ່ຕິດຕາມໄດ້ຖືກຂ້າໂດຍທະນາ. ຈາກໃນການຮ່ວມຍັງໄດ້ຮັບການເສດຖະອຸປະສັກແລະຍູ້ເຂົ້າໄປໃນທຸກຍາກໂດຍນຳລັດຖະບານນະໂຍບາຍ,ມີຈຳຫວຽ ຖິ່ນກ່ຽວກັບ ສ່ວນໃຫຍ່ງການທີ່ດິນຕາມລັດນັບສະຫນູນ,ແລະສາສະຫນາການປະຕິບັດຂອງເຜົ່າໄດ້ຮັບການເປົ້າຫມາສໍາລັບການລົບລ້າງໂດຍການຽດນາມ.
ເຈືອງເຕີນຊາງຢ້ານວ່າຫຼັກຖານຂອງຈຳນອິດທິພົນໃນໄລຍະການເຂດພື້ນທີ່ການຜິດຖຽງໃນທະເລຈີນໃຕ້ຈະເອົາໃຈໃສ່ກັບສິດທິມະນຸດລະເມີດແລະສັງຫານຂອງຊົນເຜົ່າສ່ຽດດັ່ງກ່າວເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກສັນຍາຢູ່ໃນ ໒໐໐໑ ແລະ ໒໐໐໔,ແລະນໍາໄປສູ່ບັນຫາຕິດຕາມການເອກກະລາດຖືກນໍາເອົາເຂົ້າໄປໃນການໂຕ້ຖຽງ,ນັບຕັ້ງແຕ່ນາຍຫຼ້າສຸດແລະປຕິດຕາມປະຊາຊົນຢູ່ໃນສົງຄາມໃນ ໑໘໓໒,ຫວຽດສືບຕໍ່ເພື່ອທໍາລາຍຫຼັກຖານຕິດຕາມວັດທະນະທໍາແລະການປອມໄວ້ທາງຫລັງ, ຫຼືການກໍ່ສ້າງກ່ຽວກັບການເທິງຂອງຕິດຕາມການຣະວິຫານ, ການກໍ່ສ້າງກະສິກອນໃນໄລຍະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ,ຫ້າມຕິດຕາມການສາສະຫນາປະຕິບັດ,ແລະ ເອກະສານກັບການທໍາລາຍຕິດຕາມຂອງເພງ ໃນ ໑໘໓໒ ສະແດງໃນປະຫວັດປຶ້ມແລະທ່ອງທ່ຽແນະນໍາ.
ສະຖານະການຂອງການຕິດຕາມເມື່ອທຽບກັບທີ່ຂອງຊາວຫວຽດແມ່ນຕໍ່າ,ມີການສ້າງຕັ້ງຄົບຂາ ນ້ໍາແລະໄຟຟ້າແລະດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນບ້ານເຮືອນໄດ້ອອກຈາກຕົມໄຫຼ.
ຫວຽຕໍາຫຼວດໄດ້ທຸບຕີແລະການຈັບກຸ ຕື່ທ້ວງທີ່ນອກການທູດຈີນຢູ່ຮ່າໂນ້ຍ.
ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບການຕໍ່ຕ້ານການການທົດລອງຂອງສອງທ້ອງຖິ່ນ ຕື່ສຽງເກົ່າ,ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍໂຍນແລະມໍຈານ. ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນໂທດສອງມື້ຕໍ່ມາສອງແລະສາມປີ'ຄຸມລໍາດັບສໍາລັບການກະຈາຍສຽງຜິດກົດຫມາເຂົ້າໄປໃນປະເທດຈີນບ່ອນທີ່ການ ຕື່ໄດ້ຖືກຫ້າມ. ມະ ແລະເຈິ່ນຟູການມາຈ່າພຸດທະສາດສະໜາຈັກ,ໄດ້ຖືກຕັດສິນໂທດຫ້າມແລະສາມປີ'ຄຸມລໍາດັບໃນເດືອນທັນວາສໍາລັບການ'ລ່ຊາທິປະໄຕເສລີພາບທີ່ຈະລືໂຫຍດຂອງລັດ'.
ມະ,ອາຍຸ ໗໒,ແລະເຈິ່ນຟູການທີ່ໄດ້ຮໍ່າຮຽນຢູ່ຕ່າງປະຈາກ່ຽວກັບຂໍ້ຈໍາກັດກ່ຽວກັບສິດເສລີພາບຂອງສາສະຫນາແລະອື່ນໆລະເມີດສິດທິມະນຸດ.
